หลวงพ่อกับของวิเศษ.15 หลวงปู่จันทร์วัดโฉลกหลำ

 

หลวงปู่จันทร์วัดโฉลกหลำ เกาะพงัน จ.สุราษฎร์ธานี

  นึกอยากรับประทานข้าวหมูแดงแถวบ้านเก่า เป็นข้าวหมูแดงสูตรเก่าแก่จริง ข้าพเจ้ารับประทานมานานถึงหกสิบปีนิดๆ ปัจจุบันเป็นรุ่นลูกสาวที่เป็นเพื่อนน้องข้าพเจ้า รับประทานเสร็จพร้อมซื้อกลับบ้าน คนเก่าๆเห็นว่าข้าพเจ้าผ่านมา เลยดึงให้นั่งคุยที่สภากาแฟในสนามพระแถวนั้น คุยกันเรื่องของขลัง แล้วก็คุยไปถึงของขลังที่ดีทางเจ้าชู้ หนุ่มใต้คนหนึ่งพูดว่า ทางใต้เชื่อถือหลวงปู่จันทร์วัดโฉลกหลำ พวกหนุ่มๆชอบขูดเอาผงพระไปแอบใส่ให้ผู้หญิงกิน แล้วผู้หญิงจะหลงรัก คนเล่าถามข้าพเจ้าว่า..อาจารย์รู้จักหลวงปู่จันทร์ไหม ข้าพเจ้าหัวเราะพยักหน้าว่า..รู้จักสิวะ...บอกมันว่าเคยมีพระของหลวงปู่จันทร์อยู่สิบกว่าองค์ โดนคนขอไปจนหมด เหลือพระแม่นางกวักอยู่องค์เดียว พอหยิบพระแม่นางกวักออกมาให้ดู(พกติดตัว)..หนอย..ชาวสภากาแฟจะแย่งเอาจากมือ เลยเขกหัวหนุ่มใต้มันไปหนึ่งที

  ไอ้หนุ่มมันพลิกดูด้านหลังพระแล้วร้องว่า...พระยังสวยยังผิวเรียบ ทำไมจารย์ไม่ขูดผงไปใช้บ้างล่ะ เลยเขกหัวไปอีกที บอกมันว่า..กรูกลัวพระไม่สวยเว้ย..แล้วเล่าประสบการณ์พระเครื่องหลวงปู่จันทร์วัดโฉลกหลำให้ชาวสภากาแฟที่สนามพระฟัง

พระมหาเสน่ห์แดนใต้

  ราวๆ 50 ปีก่อน(นับจาก พ.ศ.2569) ครั้งที่ข้าพเจ้าเรียนช่างกล มีเพื่อนเป็นคนใต้หลายคน ปิดเทอมก็ไปเที่ยวบ้านเพื่อนชาวใต้ทีละจังหวัด พอไป จ.สุราษฎร์ธานี ญาติๆเพื่อนแนะนำให้ไปเที่ยวเกาะพงัน ไปกราบหลวงปู่จันทร์วัดโฉลกหลำ เขาแนะนำว่าท่านมีของดีทางเมตตามหาเสน่ห์ ตอนแรกข้าพเจ้าสะดุ้งเพราะว่ายน้ำไม่แข็ง แต่กลัวเสียฟอร์มก็เลยไปด้วย

  นั่งเรือไปตั้งไกล ทะเลเวิ้งว้างเสียวใจไม่น้อย พอใกล้ๆเกาะๆหนึ่งข้าพเจ้าค่อยสบายใจว่าจะถึงแล้ว แต่เพื่อนบอกว่านี่มันเกาะสมุย ส่วนเกาะพงันยังอยู่เลยเกาะสมุยไปอีก เรือแล่นไปจนมองเห็นเกาะพงัน

  สมัยนั้นที่เกาะพงันเงียบสงบมาก เห็นแต่ชาวบ้านชาวประมง วัดโฉลกหลำอยู่ถัดเข้าไปจากชายฝั่งไม่มาก แค่เดินไปไม่นานก็ถึงวัด ภายในวัดมีต้นไม้ครึ้มๆ หลวงปู่จันทร์ท่านใจดี พูดคุยสุภาพ ตอนนั้นท่านชราไม่น้อย ใครขอวัตถุมงคลท่านก็หยิบให้ จะได้พระพิมพ์ไหนก็สุดแต่ท่านจะหยิบได้สะดวก

  เนื่องจากการเดินทางโดยเรือเล็กใช้เวลามาก จึงทำให้การไปกราบหลวงปู่จันทร์แล้วต้องรีบกลับ ไม่งั้นจะมืดค่ำจะไปเรือได้ลำบาก ไปกราบหลวงปู่จันทร์จึงไม่มีเวลากราบเรียนสนทนามากนัก แต่ท่านใจดีมอบพระเครื่องให้ทุกคน

พระแม่นางกวักหลวงปู่จันทร์

ประสบการณ์

  ช่วงนั้นเที่ยวบ้านเพื่อนที่ จ.สุราษฎร์ธานี อยู่เดือนกว่าๆ เพื่อนมีเมียอยู่ที่บ้านแล้ว ข้าพเจ้าสะดุ้งเพราะยังอยู่ในวัยเรียนช่างกล แต่เพื่อนมีเมียเป็นตัวเป็นตน ซึ่งทางบ้านเพื่อนเห็นเป็นเรื่องปกติ แล้วพี่สาวเมียเพื่อนเป็นแม่หม้าย เขามาเทคแคร์ข้าพเจ้าผิดปกติมากๆ จนไอ้เพื่อนกับเมียมันบอกว่า..เจ้กินมึงแน่..เพื่อนมันกระซิบว่า..ของดีหลวงปู่นี้ดีจังหู้ว่ะ...สุดท้ายโดนเจ้กินจริงๆ เจ้อายุมากกว่า 4-5ปี สวยคมเข้ม เป็นเจ้าของสวนเงาะและสวนยาง

  ข้าพเจ้าทดลองอาราธนาพระสมเด็จพิมพ์เล็กหลวงปู่จันทร์ติดตัว ตอนนั้นไม่ได้คิดเรื่องชู้สาวอะไรจริงจังเพราะยังเรียนอยู่ แต่สักพักสังเกตพบว่า แม่ค้าในโรงอาหารจะเมตตาเราเกินกว่าปกติ คือ ซื้อข้าวซื้อก๋วยเตี๋ยวร้านไหน พวกเจ๊ๆจะตักข้าวตักกับข้าวให้มากเป็นพิเศษ ต่อมาชวนไปเที่ยวบ้านอีกด้วย เจ๊ๆเริ่มถึงเนื้อถึงตัวข้าพเจ้าซะงั้น ตอนนั้นสยิวไม่น้อย แต่ข้าพเจ้าไม่ได้คิดอะไรนึกว่าเป็นความสัมพันธ์แบบพี่น้องล้อเล่นกัน แบบนี้พอจะอนุมานได้ว่า เกิดประสบการณ์ทางเมตตามหานิยม

  ภายหลังไม่ได้ห้อยพระหลวงปู่จันทร์ เพราะชอบทดลองห้อยพระทีละองค์เพื่อสังเกตดูคุณวิเศษ เก็บพระลืมไปจนเรียนจบทำงาน ตอนทำงานนี้เองที่ทำให้พระหลวงปู่จันทร์ที่เก็บไว้หลายองค์ต้องแทบหมดไป เพราะโดนเพื่อนร่วมงานเป็นชาวใต้ในที่ทำงานขอไปทีละองค์  ข้าพเจ้ากลัวโดนขอพระไปอีก เลยเอาพระหลวงปู่จันทร์พิมพ์แม่นางกวักมาพกติดตัว เพราะคนจะเข้าใจไปเองว่าพระแม่นางกวักดีทางค้าขายจึงไม่มาขอจากข้าพเจ้าแน่ๆ ข้าพเจ้ายังเหลือพระสมเด็จพิมพ์เล็กที่เคยพกในช่วงเรียนช่างกล

 ลูกน้องคนหนึ่งเป็นคนพูดมากจนน่ากระทืบ มักโดนลูกค้าคอมเพลนเข้ามา มันขอของดีติดตัวเผื่อจะดีขึ้น ข้าพเจ้าให้พระสมเด็จพิมพ์ใหญ่และเตือนให้ลดพูดเพ้อเจ้อ ผ่านไป 3 เดือน เจ้านี่ควงลูกค้าสาวที่เคยคอมเพลนมัน พามาเที่ยวดิสโกเธค มันว่านี่ตกลงเป็นเมียตัวจริงของมันแล้ว รอเรียนจบจะแต่ง

   รุ่นพี่ขอพระสมเด็จพิมพ์ใหญ่หลวงปู่จันทร์ไปเป็นกำลังใจจีบสาว ซึ่งสาวคนนี้เป็นสาวเอ๊าะเพิ่งจบมัธยมต้นมาทำงานที่บริษัท อายุห่างกัน 1 รอบกว่าๆ รุ่นพี่กลัวว่าตัวเองอายุมากแล้วเด็กสาวจะไม่สนใจ พอแกได้พระหลวงปู่จันทร์ก็คอยไปจีบเรื่อยๆ สุดท้ายก็พาเจ้าน้องสาวเอ๊าะๆมาแด๊นซ์ในดิสโกเธคเปิดตัวว่าเป็นแฟนกันแล้ว แกกระซิบว่าลองขูดผงพระเอามาใช้ด้วย หลังจากข้าพเจ้าลาออกจากบริษัทไปทำงานส่วนตัว สองคนนี้ก็แต่งงานกัน

  ข้าพเจ้าอาราธนาพระแม่นางกวักพกติดตัว ก็รู้สึกว่าได้รู้จักผู้คนมากขึ้น ถ้าอยู่ออฟฟิศก็จะมีพนักงานแผนกอื่นเป็นเพื่อนเพิ่มขึ้น ประมาณว่าไม่เคยมองหน้ากันไม่เคยคุยกัน ก็ได้รู้จักกันง่ายๆ มีเพื่อนใหม่เป็นสาวออฟฟิศทั้งรุ่นน้องรุ่นพี่หลายคน แล้วยังมีสาวประเภทสองทั้งในออฟฟิศและลูกค้าเข้ามาเป็นเพื่อน

  ลูกค้าสาวสวยรายหนึ่งอยู่ๆก็มาสนิทสนม เป็นแม่หม้ายสวยพริ้ง ชอบเรื่องวัตถุมงคล เธอขับรถลงภาคใต้ไปทำธุรกิจบ่อยๆ อยู่ๆก็มาสนิทแบบ...อ่านว่าจุดๆๆ....ช่วงนั้นพกพระสมเด็จหลวงปู่จันทร์ เนื่องจากเธอลงภาคใต้ไปทำธุรกิจบ่อยๆ จึงพลอยได้ยินเรื่องหลวงปู่จันทร์วัดโฉลกหลำ เมื่อเจอข้าพเจ้าในวันหนึ่ง เธอถามว่า..มีพระหลวงปู่จันทร์วัดโฉลกหลำบ้างไหม ขอที่รักไว้ติดตัวสักองค์นะ.. ข้าพเจ้าก็มอบพระพิมพ์สมเด็จเล็กองค์สุดท้ายที่พกติดตัวให้เธอไป แถมมอบสีผึ้งหลวงปู่จันทร์ที่ท่านมอบให้และข้าพเจ้าเก็บซ่อนไม่ให้ใครรู้ว่ามี เผื่อให้กิ๊กสาวแม่หม้ายเธอเอาไปใช้เจรจางาน

สีผึ้งหลวงปู่จันทร์

  วันหนึ่งเธอโทรศัพท์มาเล่าแบบตื่นเต้นว่า....ที่รัก เค้าเกือบตาย...เรื่องมีอยู่ว่า...เธอขับรถลงไปภาคใต้คนเดียว ระหว่างที่ขับรถไปถึงช่วงรอยต่อ จ.ประจวบฯ กับ จ.ชุมพร เธอขับรถตามหลังรถบรรทุกเหล็กเส้นด้วยความเร็ว อยู่ๆรถบรรทุกก็เบรก(ราชบัณฑิตให้เขียนอย่างนี้)กะทันหัน

  เรื่องที่เกิดคือมีรถตัดหน้ารถบรรทุก รถบรรทุกจึงเบรกกระทันหันแต่ก็ชนกันจนได้ เธอเหยียบเบรกแต่รถคันหน้าอยู่ใกล้เกินไปสุดวิสัยที่เธอจะเบรกรถได้ทัน เธอตกใจหลับตาคิดว่าไม่รอดแน่ รถของเธอชนท้ายรถบรรทุก เหล็กเส้นท้ายรถเสียบทะลุกระจกหน้ารถเข้ามาอย่างแรง แล้วปาฏิหาริย์ก็เกิด

  เหล็กเส้นที่เสียบทะลุกระจกเข้ามายังใบหน้าของเธอนั้น เกิดหยุดห่างจากใบหน้าเธอเพียง 1 คืบ เพราะรถของเธอสะดุดหยุดพอดีนั่นเอง เธอจึงรอดตาย เรื่องแบบเดียวกันนี้เคยเกิดกับข้าพเจ้า ตอนนั้นมีเหรียญหลวงพ่อพรหมวัดขนอนเหนือติดตัวแค่เหรียญเดียว

  อุบัติเหตุครั้งนั้น รถของเธอพังต้องเข้าซ่อม หน้ารถยุบ หม้อน้ำแตก กระจกแตก วันนั้นเธอแขวนพระสมเด็จหลวงปู่จันทร์วัดโฉลกหลำเพียงองค์เดียว

  ปัจจุบันจะหาพระเครื่องหลวงปู่จันทร์นับว่าลำบากไม่น้อย เพราะของปลอมมีมานานแล้ว ข้าพเจ้าเองเหลือแค่พระแม่นางกวักเพียงองค์เดียว ก็ว่าจะหาเช่าบูชามาเพิ่ม เพราะหลวงปู่จันทร์ท่านดีจริง

เรื่องจากความทรงจำ

ภาพ หลวงปู่จันทร์  จากอินเทอเน็ต ไม่ทราบต้นทาง

ภาพ พระแม่นางกวักและสีผึ้ง เป็นของข้าพเจ้า