หลวงปู่เส็ง วัดบางนา อ.สามโคก จ.ปทุมธานี
เมื่อ 50 กว่าปีก่อน(นับจาก
พ.ศ.2569) ข้าพเจ้าเรียนชั้นมัธยม หลวงปู่เส็งเป็นที่รู้จักกันแล้ว
และค่อยๆมีชื่อเสียงขึ้นมาเรื่อยๆ ตอนนั้นสำหรับวัยรุ่นชั้นมัธยมฝั่งธนบุรีถ้าจะไปกราบท่านระยะทางนับว่าไกลไม่น้อยเลย
ต้องไปต่อรถหลายต่อในถิ่นที่ไม่เคยไป
จะทุลักทุกเลเอาเรื่อง
พอเรียนช่างกลเป็นหนุ่มช่างกลใส่กางเกงขายาวแล้ว
แถมมีกิ๊กและกิ๊กของเพื่อนๆเป็นสาวพาณิชย์ บ้านอยู่ อ.สามโคก อีกด้วย
จึงไปกราบหลวงปู่เส็งได้สะดวก เพราะมีคนท้องถิ่นที่เป็นศิษย์ของหลวงปู่เส็งพาไป
ยุคที่ข้าพเจ้าเรียนช่างกลนั้น...ยังไม่มีเรื่องพญาครุฑหลวงปู่เส็ง...แถมหมูทองแดงก็ยังไม่ได้สร้าง
ในยุคข้าพเจ้าเรียนช่างกล หลวงปู่เส็งท่านดังเหรียญ พระพิมพ์สมเด็จ ตะกรุด และน้ำมนต์
ถ้าข้าพเจ้าไปกราบหลวงปู่เส็ง ท่านจะหยิบเหล็กจารมาลงวิชาให้
แต่ไม่ใช่ลงกระหม่อม หลวงปู่ลงวิชาที่ขวัญของข้าพเจ้า
เสียงเหล็กจารขูดหนังหัวดังแกรกๆเชียวแหละ ท่านว่า..เอ็งเรียนช่างกลเดี๋ยวก็ตีกันบ่อย
ข้าลงวิชาให้อย่างนี้จะได้ปลอดภัย...
ข้าพเจ้าเรียนช่างกล ป.ว.ช -
ป.ว.ส. รวม 5 ปี ไปส่งหญิงที่ อ.สามโคก ครอบครัวกิ๊กเพื่อนๆเป็นศิษย์หลวงปู่เส็ง
จึงพาหนุ่มช่างกลอย่างข้าพเจ้าไปกราบหลวงปู่
ได้เห็นเหตุการณ์จริงของคนในสมัยนั้นว่า เขาไปหาหลวงปู่เส็งเพื่อทำอะไรบ้าง
ยิ่งเรื่องวัตถุมงคลด้วยแล้ว บางเรื่องมันไม่ใช่แบบที่คนปัจจุบันรับรู้มา ซึ่งเรื่องนี้ข้าพเจ้าบอกเล่าเป็นสาธารณะไม่ได้...เดี๋ยวทัวร์(ที่ไม่เคยเห็นหลวงปู่)จะลง
เท่าที่เห็น
มีคนไปอาบน้ำมนต์กับหลวงปู่เส็งบ่อยๆ จำได้เลยว่าหลวงปู่เสกน้ำมนต์ในถังแบบเก่า
คือ เป็นถังเหล็กหนักๆ ตักน้ำมนต์รดให้จนหมดถัง บางทีท่านยกถังขึ้นมาแล้วเทน้ำมนต์อาบให้
ข้าพเจ้ายังทึ่งว่าท่านยกขึ้นมาไหวได้อย่างไร ผู้ที่มาอาบน้ำมนต์มีทั้งผู้ชายผู้หญิง
สถานที่อาบน้ำมนต์แรกๆจะเป็นริมคลองบางนาที่อยู่ข้างวัดนั่นเอง
คลองนี้ต่อมาจากริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่สมัยเก่าจะเป็นหน้าวัด
 |
| พระนางพญาพิมพ์จิ๋ว |
หลวงปู่เส็งมักจะหยิบพระมาแจกศิษย์ที่ไปกราบท่าน
ข้าพเจ้าเคยได้รับพระพิมพ์สมเด็จองค์จิ๋ว พระนางพญา พระปิดตา
ซึ่งก็เป็นขนาดจิ๋วเหมือนกัน บางทีท่านจะหยิบผ้าขนาดครึ่งหนึ่งของผ้าเช็ดหน้า
บางทีสีแดง บางทีสีจีวร แล้วลงยันต์พระเจ้าห้าพระองค์ ที่เป็นแบบนะหน้าทองชนิดหนึ่ง
เสกแล้วจึงมอบให้ศิษย์ ท่านไม่เคยตีราคาเป็นเงินเลย แจกโดยเมตตา
วันหนึ่งนั่งคุยกับหลวงปู่
มีคนเอาแบบวัตถุมงคลมาขออนุญาตสร้าง
พอมองดูก็เห็นว่าเป็น..เห้งเจีย..ยังจำลักษณะเห้งเจียในวันนั้นได้
พอเขาคะยั้นคะยอขอหลวงปู่ ท่านตอบเรียบๆว่า..อันนี้ทำไม่เป็น ให้ทำเป็นอย่างอื่น...คนอยากสร้างพยายามขอ
สุดท้ายท่านก็เสกให้ กราบเรียนสอบถามท่าน ท่านก็ว่าเสกวิชาที่ถนัดไปก็แล้วกัน....เรื่องของเรื่อง
ในยุคนั้นวงการพระเครื่องนิยมสร้างเป็นสิงสาราสัตว์ เรียกว่าเป็นเทรนแห่งยุคสมัย
คนรุ่นอายุ 60 กลางๆขึ้นไปคงจำกันได้
 |
| เหรียณนั่งวัว |
 |
| ด้านหลัง |
ช่วงที่ข้าพเจ้าเรียนช่างกลไปสักพักนี่เอง มีหมูทองแดงหลวงปู่เส็งเกิดขึ้น
เคยบูชาไว้หลายตัว ภายหลังโดนคนขอไปหมด
ต่อมาหมูทองแดงกลายเป็นซิกเนเจอร์ของหลวงปู่เส็ง..จำไว้ดีๆ
ซิกเนเจอร์ของหลวงปู่เส็ง คือ หมูทองแดง..จากความทรงจำของคนทันยุคทันสอบถามหลวงปู่
เรียนช่างกลไปพักใหญ่
ได้รับเหรียญนั่งวัวของหลวงปู่เส็ง เพื่อนที่ไปด้วยกันก็ได้รับด้วย
ต่อมาเพื่อนไปดื่มสุราที่ท่าน้ำนนท์จนดึก มีเรื่องเขม่นกับขี้เมาโต๊ะข้างๆ
โดนตีศีรษะด้วยท่อนไม้ หัวไม่แตกแต่หัวโน
อีกครั้งหนึ่งเพื่อนช่างกลไปเที่ยวโรงน้ำชาแถวๆใกล้แยกทางรถไฟสถานีบางซ่อน พอออกจากโรงน้ำชาก็โดนอาชีวะโรงเรียนหนึ่งรุมตี
โดนฟันทีหนึ่งไม่เข้าเนื้อ
อาโกที่เฝ้าโรงน้ำชาออกมาเรียกให้เข้าไปหลบในโรงน้ำชาก่อน
วันนั้นมันเลยค้างคืนที่โรงน้ำชานั้น เพื่อนมีเหรียญนั่งวัวเหรียญเดียว
 |
| รูปหล่อใบโพธิ์หลวงปู่มอบให้ |
 |
| ด้านหลัง |
น้องชายของสาวพาณิชย์ที่อยู่ อ.สามโคก ขับมอเตอร์ไซด์พาพี่สาวไปตลาด ขากลับเจอฝนตกไม่มีที่หลบฝน
จึงรีบใช้ความเร็วเพื่อหนีฝนกลับบ้านเร็วๆ ไปพลาดตรงทางโค้งมอเตอร์ไซด์ล้มแฉลบไปกับถนนลงข้างทาง
พี่น้องกระเด็นฟาดถนนแล้วกลิ้งไปหลายเมตร ไม่ได้รับบาดเจ็บเลย
น้องชายแขวนพระสมเด็จ พี่สาวแขวนเหรียญรุ่นแรก
ศิษย์รุ่นใหญ่ของหลวงปู่เส็งที่เจอกันที่กุฏิเล่าว่า แกไปรบสงครามลาว
มีตะกรุดผ้ายันต์หลวงปู่เส็ง เคยโดนโจมตีฐาน กระสุนปืนกล ระเบิด RPG ลงในฐาน แกไม่โดนสะเก็ดระเบิดเลย และในตอนลาดตระเวนเจอซุ่มโจมตี
ก็แคล้วคลาดไม่เคยโดนยิง สุดท้ายครบวาระก็กลับไทยอย่างปลอดภัย
น้องชายคนสุดท้องของข้าพเจ้าห้อยพระสมเด็จขี่หมูองค์เดียว
ชอบขี่มอเตอร์ไซด์แข่งกับเพื่อนๆ พลาดรถล้มหลายครั้งไม่เคยเป็นอะไรเลย
บางครั้งมอเตอร์ไซด์พังแบบล้อบิดแฮนด์รถหักตัวมอเตอร์ไซด์งอ ก็รอดมาทุกที
ปัจจุบันพระสมเด็จขี่หมูชุดนี้ตกทอดถึงลูกของน้องชาย
 |
| ชุดพระองค์จิ๋ว |
หลังจากข้าพเจ้าเรียนจบทำงานแล้ว ก็ยังแวะไปกราบหลวงปู่เส็ง
ท่านชราภาพมากขึ้นเรื่อยๆ จึงไม่กล้าสนทนานานๆ
หลวงปู่เส็งยังมอบพระเครื่ององค์เล็กๆให้ไปแจก ข้าพเจ้าก็แจกพวกเมียๆของเพื่อนร่วมงานที่ทำงานขายของหน้าร้าน
เขาว่าค้าขายดี
และมีแปลกที่..ผัวเอาใจ..พระเครื่องเล็กๆของหลวงปู่เส็งนี้แจกเกือบหมด
พอวันเวลาผ่านไปเป็นสิบๆปี
พระเครื่องชุดนี้เริ่มแตกร้าวหรือป่นเป็นชิ้นสาเหตุเพราะตัวประสานเนื้อพระเสื่อมสภาพ
ข้าพเจ้าจึงแยกเก็บเป็นผงวิเศษเอาไว้สร้างพระ
วัตถุมงคลหลวงปู่เส็งในปัจจุบันที่ราคาถูกๆยังมีมาก
พวกพระผงที่ดูธรรมดาพื้นๆยิ่งราคาถูกยังหาได้ง่าย
แต่ถ้าเป็นหมูทองแดงหรือครุฑข้าพเจ้าไม่แนะนำเพราะเก๊เยอะ
สำหรับข้าพเจ้าถ้าให้เลือกหมูทองแดงกับครุฑ ขอเลือกหมูทองแดง
เพราะ..ซิกเนเจอร์หลวงปู่เส็งในยุคที่ข้าพเจ้าทันหลวงปู่เส็งนั้นคือ หมูทองแดง
 |
| พระปิดตาก็แตกแล้ว |
ประวัติหลวงปู่เส็ง จนฺทรํสี โดยย่อ
วันเดือนปีเกิดของหลวงปู่เส็งจำได้แค่ว่า ท่านเกิดวันจันทร์ ปี พ.ศ.2444
โยมบิดามาจากเมืองจีน มาตั้งรกรากที่ จ.ปทุมธานี โยมมารดาเป็นชาวมอญที่ อ.สามโคก
อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ.2465
โดยท่านเจ้าคุณพระรามัญมุนี วัดบางหลวง เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูบวรธรรมกิจ
หรือหลวงปู่เทียน วัดโบสถ์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และหลวงปู่ทัด ลาหุโล
เจ้าอาวาสวัดบางนา เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า จันทรังสี
หลวงปู่เส็งเล่าเรียนวิทยาคมจากหลายพระอาจารย์ พระอาจารย์ที่โด่งดังคือ
หลวงปู่เทียน วัดโบสถ์
ปี พ.ศ.2486 หลวงปู่ทัด
เจ้าอาวาสวัดบางนา ซึ่งเป็นหลวงน้าได้มรณภาพ หลวงปู่เส็ง
ได้รับแต่งตั้งให้รักษาการเจ้าอาวาส พอถึงปี พ.ศ.2487
หลวงปู่เส็งสอบได้นักธรรมชั้นเอก เมื่อถึงปี พ.ศ.2489
ได้รับการแต่งตั้งจากคณะสงฆ์ให้เป็นเจ้าอาวาสวัดบางนา
หลวงปู่เส็งสร้างพระเครื่องครั้งแรกในปี พ.ศ.2510 เป็นพระพิมพ์สมเด็จ
ขณะนั้นท่านมีอายุ 65 ปี มีผู้พบประสบการณ์พระสมเด็จทางคุ้มครองกันมาก
จนมีผู้คนไปกราบนมัสการท่านมากยิ่งขึ้น ต่อมามีการสร้างวัตถุมงคลหลายรายการ วัดสร้างเองบ้าง
มีคนขออนุญาตสร้างบ้าง
หลวงปู่เส็งท่านอุปถัมภ์สร้างวัดวังหิน อ.บ้านไร่ จ.อุทัยธานี
จึงมีการสร้างวัตถุมงคลหลายรายการ ได้รับความนิยมมาก
ชื่อเสียงหลวงปู่เส็งโด่งดังระดับต้นๆของเมืองไทย
หลวงปู่เส็ง
มรณภาพอย่างสงบเมื่อวันที่ 21 ม.ค.2531 สิริอายุ 87 ปี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น